همایش بین المللی مدیریت آموزشی ایران




عضویت در خبرنامه مدیریت آموزشی ایران

اطلاع رسانی وزارت آموزش و پرورش

 نخستین همایش بین المللی مدیریت آموزشی ایران در سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی کشور وابسته به وزارت آموزش و پرورش اطلاع رسانی گردید ، متن فراخوان مقالات و پوستر همایش در پایگاه اینترنتی سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی کشور درج شده است.

آموزش

تماس با دبیرخانه همایش

021-36621318

021-36621319

 

02189786524

conf.ntpco[at]gmail.com

چارچوبي براي تحليل سياست‌گذاري آموزشي

10 شهریور 1395

به گزارش از واحد خبرمرکز همایش بین المللی مدیریت آموزشی مفهوم برنامه‌ريزي آموزشي ـ يعني اثربخش‌ترنمودن رشد و عملكرد بخش آموزش ـ  به طور ضمني مقولات بدون ابهام و صريح، اهداف تعريف شده واضح، انتخاب‌هاي گزيده، روابط علّي قطعي، عقلانيت قابل پيش‌بيني و تصميم‌گيرندگاني عقلايي را به ذهن متبادر مي‌نمايد. تحليل بخشي نيز، بر همين اساس پيشاپيش خود را مقيد به محتوي " چگونگي" توسعه آموزش [ شامل ] : مقولات، سياست‌ها، راهبردها، معيارها و شاخص‌ها، نتايج و غيره، مي‌نمايد. 

در حالي كه برنامه‌ريزي آموزشي، بر خلاف اين ديدگاه ساده‌انديشانه، مجموعه‌اي از مراحل متداخل و نامنظم است كه در آن افراد و سازمان‌هاي گوناگون، با ديدگاه‌هاي متنوع، از نظر سياسي و فني، درگير هستند. اين مراحل شامل فرآيندهايي كه در آن‌ها، مطالب و مسائل تحليل مي‌شوند، سياست‌ها مشخص شده و سپس اجرا، ارزيابي دوباره و طراحي مجدد مي‌گردند، مي‌باشد. بر اساس اين روند، يك تحليل كامل از بخش آموزش، مستلزم درك جريان سياست‌گذاري آموزشي، به معني اين‌كه " چگونه " و " چه موقع " توسعه آموزشي انجام شود، خواهد بود. هدف اين نوشتار نيز تعيين يك الگو يا مشخص كردن مرحله‌هاي مختلف اقداماتي است كه به وسيله آن‌ها سياست‌هاي روشن و عملي تهيه و تنظيم مي‌شوند، و پس از آن با يك برنامه‌ريزي موثر به اجرا درآمده ارزيابي و طراحي مجدد مي‌گردند.

 

تعريف سياست و دامنه آن

از آنجا كه فرآيند سياست‌گذاري، يك عنصر مهم در برنامه‌ريزي آموزشي است، تبيين مفاهيم " سياست " و " سياست‌گذاري " قبل از آن‌كه به مطالب ديگر بپردازيم، ضرورت دارد. وجود تعاريف متعدد و گوناگون از واژه " سياست " امري قابل درك است. اما در اين جا مراد ما از سياست يك تعريف عملي و كاركردي است: سياست، تصميم گروهي يا انفرادي آشكار يا غيرآشكاري است كه مجموعه‌اي از رهنمودها براي هدايت تصميمات آينده، شروع يا كند نمودن يك اقدام، يا راهنمايي اجرايي در مورد تصميمات قبلي را فراهم مي‌آورد. سياست‌گذاري، گام اول يك چرخه برنامه‌ريزي است و برنامه‌ريزان قبل از آن‌كه اجرا و ارزيابي يك فرآيند را به طور اثربخش طراحي كنند، بايد يك ارزيابي پويا از چگونگي تنظيم سياست‌ها، به عمل آورند.

سياست‌هاي خاص براي يك مساله، تصميمات كوتاه مدتي هستند كه مديريت به طور روزانه آ‌ن‌ها را پي‌گيري مي‌نمايد و همان طور كه از نامشان پيداست، مربوط به يك مشكل خاص مي‌شوند. يك سياست‌ برنامه‌اي در ارتباط با برنامه يك حوزه خاص قرار مي‌گيرد، در حالي‌كه يك سياست چند برنامه‌اي، تصميم‌گيري‌هايي است كه با حوزه‌هاي برنامه‌هاي رقيب سروكار دارد. بالاخره تصميمات راهبردي به سياست‌هايي با [اثربخشي] بسيار گسترده و تخصيص منابع به مقدار زياد، سروكار دارد.

سياست‌گذاري

اصطلاح "سياست‌گذاري" نيز مانند "سياست" داراي فروض و مفاهيم ضد و نقيضي است. مطالعه‌اي تجربي و نظري بر اساس تحقيقات دانشمندان علوم اجتماعي، دو بعد و ويژگي سياست‌گذاري را برجسته مي‌نمايد: " چه كسي " سياست‌گذاري كند (عوامل) و چگونه سياست‌گذاري كند (فرآيند).

به لحاظ تاريخي، سياست‌گذار را عاملي واحد و عقلايي محسوب مي‌نموده‌اند، اما تحليل‌گران متاخر، سياست الگوي سازماني ( نفع عمومي) و الگوي شخصي ( نفع شخصي ) را نيز ارائه نموده‌اند. رويكردهاي مربوط به عامل فرآيند نيز بين رويكرد اجمالي ( جامع ) و رويكرد تدريجي در نوسان بوده‌اند.

سي. ليندبلوم و دي. كي. كوهن در سال 1979 تفاوت‌هاي ميان روش‌هاي اجمالي و تدريجي در سياست‌گذاري را برشمردند. بر اساس ديدگاه آن‌ها، روش اجمالي در كامل‌ترين و نهايي‌ترين شكل خود شامل يك محور برنامه‌ريزي مركزي براي كل جامعه است كه كنترل و نظارت اقتصادي، سياسي و اجتماعي توسط اين مرجع، در فرآيند يك برنامه جامع و كامل، و بدون الزام به در نظر گرفتن روابط متقابل ميان آن‌ها تنظيم مي‌گردد.

در اين روش فرض بر اين است كه: ‌

الف) مسائل و مشكلاتي كه ما به آن‌ها مي‌پردازيم فراتر از ظرفيت‌هاي شناخته شده نيست.

ب) معيارهاي توافق شده‌اي وجود دارد (علي رغم برخوردهاي اجتماعي در مورد ارزش‌ها) كه مي‌توانيم به وسيله آن‌ها راه‌ حل‌ها را مورد قضاوت قرار دهيم.

ج) جويندگان راه حل براي مسائل و مشكلات براي تداوم كار با تحليل اجمالي و رساندن آن به انتها، انگيزه كافي دارند ( به جاي آن‌كه به روش برنامه‌ريزي تدريجي روي آورند).

از طرف ديگر سياست‌گذاري تدريجي به جاي تحليل كامل از وضعيت موجود و توسعه برنامه كار و دستورالعمل‌ها براي حل مشكلات به تحليل كنش متقابل اهميت مي‌دهد.

رويكرد تدريجي براي سياست‌گذاري بر فروض زير مبتني مي‌باشد:

الف) راه‌ حل‌هاي سياسي با تكيه بر آگاهي‌هاي نامطمئن و در حال تغيير و در واكنش نسبت به وضعيت‌هاي پويا (مسائل و مشكلات متغير و زمينه‌هاي در حال تحول) اتخاذ مي‌گردند؛ 

ب) بنابراين از طريق تشخيص وضعيت نمي‌توان يك راه حل صحيح را يافت يا به صورت فني آن را استخراج نمود.

ج) فقط تنظيم سياست‌هاي تدريجي و محدود مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد.

د) انتظار مي‌رود كه اصلاح و تعديل سياست‌ها بتواند نارضايتي ناشي از تجربه سياست‌هاي گذشته را جبران كند، وضعيت موجود را بهبود بخشد، يا براي يك مشكل فوري، چاره‌ساز شود. نتيجه مي‌گيريم كه اين تعديل‌ها بايد آزمايشي ـ و دربعضي از موارد موقت ـ باشند و بر اساس پويايي و تحول موقعيت، مورد تجديد ‌نظر قر ار گيرند.

جي. تي. آليسون (1971) بر اساس فروض، الگوي متداول " سياست‌گذار عقلايي يگانه " دو الگوي ديگر را توسعه داد:

الف) الگوي فرآيند سازماني

ب) الگوي سياست‌هاي دولتي.

در الگوي اول، فرض مي‌شود كه دولت مقوله‌اي پيچيده است و شامل سازمان‌هايي به هم تنيده و شبه فئودالي است كه هر يك از آن‌ها داراي حيات مستقلي از ديگر سازمان‌هاست و درعين حال با هم روابط آزادانه نيز دارند. تصميمات در اين نظام دولتي محصول و نتيجه كاركرد چند سازمان است كه بر اساس الگوهاي رفتاري مشخصي به طور مستقل، وظايف خود را انجام مي‌دهند، اما تا حدودي به وسيله رهبران دولتي، هماهنگ مي‌شوند. اين مفاهيم در الگوي دوم نيز به صورت گسترده‌تر وجود دارند. در الگوي سياست‌هاي دولتي، ضمن فرض وجود رويكرد سازماني در امر تصميم‌يگري، بر نقش افراد در فرآيند‌ها بسيار تاكيد مي‌شود. تصميمات دولتي بر اساس يك كل يكپارچه كه انتخاب عقلايي دارد، گرفته نمي‌شوند، بلكه اين تصميمات حاصل مذاكرات و بحث‌هاي مسوولين گوناگوني است كه بر اريكه سازمان‌هاي متفاوت تكيه زده‌اند و بر هر يك از اين سازمان‌ها نيزفرآيند تصميم‌گيري خاصي حاكم است. هر يك از اين مسوولين ناگزير است مساله مورد بحث را با توجه به ضروريات و الزامات سازماني و اهداف شخصي خود، تعريف نمايد.

زمينه اقتصادي 
تحليل‌گر در اين حوزه بايد به طور عام نسبت به اوضاع كلان اقتصادي و به طور خاص، در مورد منابع انساني كشور اطلاعاتي را به دست آورد. اما نكته مهم‌تر در اين ميان اين است كه وي روند حركت بخش‌هاي مختلف و بخش‌هاي مالي كشور در آينده را برآورد نمايد تا بتواند نيازهاي اقتصاد به بخش آموزش و متقابلا آن‌چه بخش از ساير بخش‌هاي اقتصاد انتظار دارد را به ويژه در امور زيربنايي‌تر و منابع مالي مورد نياز، ارزيابي كند. 
در اين ارزيابي اول متغيرهايي مثل تغييرات جمعيتي، شهرنشيني و مهاجرت، به همراه رشد بخش‌هاي مختلف اقتصاد كه اثرات مهمي بر بازارهاي كار و به دنبال آن نياز و تقاضا براي آموزش وتربيت متخصص دارند. دوم سطح توسعه اقتصادي كشور، محدوديت‌هاي عديده‌اي را در مقابل توان و ظرفيت نظام آموزشي براي توسعه و ساختن مدارس مي‌گذارد. بدون در اختيار داشتن زيربناهاي اقتصادي ضروري، مثل وجود شركت‌هاي توليدي و امكانات اوليه [ راه، برق و ... ] مدرسه‌سازي امري دشوار است. همچنين سطح توسعه اقتصادي مبين امكانات و توان ماليات ستاني دولت است كه به نوبه خود مخارج آموزشي را به شدت تحت تاثير قرار مي‌دهد. 
سوم، تخميني از نرخ رشد اقتصادي، نه تنها براي برآورد نياز به انواع تخصص‌ها از اهميت برخوردار است، بلكه مي‌تواند در برآورد مقادير كمبود منابع در آينده مورد استفاده قرار گيرد. برآورد نرخ رشد اقتصادي از اين رو ضرورت دارد كه در هنگام افزايش در نرخ رشد، منابع بيشتري براي آموزش فراهم مي‌آيد؛ و متقابلا چنان‌چه نرخ رشد كاهش يابد، تخصيص منابع به آموزش يكي از اولين مواردي است كه كاهش خواهد يافت.

علم جویان گرامی،لطفا از محورهای همایش مدیریت آموزشی دیدن کنید.برای برخورداری از مزایا و گواهینامه علمی در این مرکز که افتخار برگزاری نخستین اجلاس جهانی شوراها و شهرداران را از آن خود کرده است ثبت نام کنید.

 

کلمات کلیدی : آموزش عمومی ، آموزش عالی ، علم  ، پژوهش ، سیاستگذاری آموزشی ، فرآیندهای آموزشی ، نظارت ، راهنمایی ، نظام آموزشی  ، رهبری آموزشی ، آموزش ، مدیریت آموزش ، یافته های علمی ، اصول آموزشی ، نظریه های آموزشی ، مدیریت دانش ، دستاوردهای علمی ، اصول مدیریت آموزشی ، ، الگوی تدریس ، نظریه یادگیری ، یاددهی ، روش یاددهی ، روش یادگیری ، نیازسنجی آموزشی ، کیفیت آموزشی ، کیفیت آموزش ، اثربخشی آموزشی ، سیستم های مدیریت آموزشی ، مدرسین ، مدرس ، آموزش ضمن خدمت ، فناوری آموزشی ، کلاس ، فناوری پورتال ، برنامه های آموزشی ، آموزش و پرورش ، تعلیم و تربیت ، دانشگاه ، استاد ، امتحان ، آزمون ، نمره ، دانشجو ، آموزش ، مهارت ، تحقیق ، Educational Administration ، خدمات آموزشی ، مراکز آموزش ، همایش مدیریت آموزشی ، کنفرانس مدیریت آموزشی ، کنگره مدیریت آموزشی ، همایش ملی مدیریت آموزشی ، همایش بین المللی مدیریت آموزشی ، کنفرانس ملی مدیریت آموزشی ، کنفرانس بین المللی مدیریت آموزشی ، نخستین همایش بین المللی مدیریت آموزشی


129
مطالب مرتبط


لطفا با تكميل فرم ، نظرات ، پيشنهادات و انتقادات خود را در مورد مطلب منتشر شده با ما در ميان بگذاريد.
پيام شما پس از تاييد توسط مدير سايت ، منتشر خواهد شد.
 

 
Captcha


 




مرکز همایش های بین المللی توسعه ایران